Greek Albanian English French German Italian Portuguese Russian Spanish Turkish
Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

ev media-logo

 


Πρόσκληση για θέατρο. Ο Διονύσης Παρούτσας γράφει για τον πολιτισμό που αντιστέκεται, στο Καρπενήσι (από την έντυπη έκδοση)

Μερικές φορές η καθημερινότητα αποδεικνύεται πολύ ανώτερη των περιστάσεων… Μέσα σε όλον αυτό των ορυμαγδό των ειδήσεων για τις κόντρες με τους απεσταλμένους της Τρόικας, με τις αποκαλύψεις για μεγαλόσχημους πολιτικούς που κοίταζαν πόσα θα βάλουν στην «από μέσα», με τη φτώχεια να είναι ο υπ’ αριθμόν ένα κίνδυνος που απειλεί το ευρωπαϊκό οικοδόμημα που χτίστηκε στον απόηχο δύο παγκοσμίων πολέμων, με όλα αυτά τα μαύρα και δυσοίωνα σύννεφα να συσσωρεύονται στον ουρανό της ανθρωπότητας, πραγματικά θα πίστευε κανείς ότι η ελπίδα δεν έχει καμία θέση στη ζωή μας.

752

Κι όμως… Στο Καρπενήσι, μια μικρή ξεχασμένη πολίχνη, όπου κυριότερο μέλημα των κατοίκων της χειμώνα - καλοκαίρι είναι το πώς θα προετοιμαστούν για τον… χειμώνα, γίνονται κάποια πράγματα που δείχνουν μια άλλη Ελλάδα, μια άλλη εποχή, έναν άλλο κόσμο.

Ο λόγος είναι η δραστηριότητα που παρατηρείται στον χώρο του πολιτισμού, έναν χώρο που φυσικά είναι από τους πρώτους που υποφέρουν σε περιόδους κρίσεων όπως αυτή που ζούμε. Εντούτοις, στο Συνεδριακό Κέντρο, αυτό το ίδιο που χρόνο με το χρόνο φθείρεται από την εγκατάλειψη και την έλλειψη χρηματοδότησης, αυτό που επιβιώνει με τα ελάχιστα, σχεδόν κάθε Παρασκευή και Σάββατο χτυπάει θαλερά η καρδιά του πολιτισμού.

Αφορμή γι' αυτόν τον μακροσκελή πρόλογο στάθηκε η παράσταση των παιδιών του Γενικού Λυκείου που δόθηκε την περασμένη εβδομάδα και άφησε άναυδους τους θεατές που την παρακολούθησαν. Η φιλόλογος Βασιλική Σταμάτη για μια χρονιά ακόμη μας εξέπληξε με την πρωτοβουλία της να μεταφέρει στο σανίδι ένα από τα κλασικά αριστουργήματα της λογοτεχνίας, ένα εγχείρημα που μόνο όποιος το αναλάβει μπορεί να καταλάβει τις δυσκολίες της υλοποίησής του.

Οι μαθητές και οι μαθήτριες που συμμετείχαν ήταν άψογοι και μετρημένοι, όπως ακριβώς απαιτούσε το ύφος του εγχειρήματος και η σοβαρότητά του. Μέσα από την νεανική τους ματιά τη φρεσκάδα και τον αυθορμητισμό τους, μας μετέφεραν σε μια άλλη εποχή, στην οποία όμως η δική μας έχει τις ρίζες της. "Η τιμή και το χρήμα"  είναι δυο έννοιες που απασχολούν τους ανθρώπους από καταβολής κόσμου κι έτσι ο Θεοτόκης δεν πρόκειται να ξεπεραστεί ποτέ.

Από την άλλη, προσπάθειες τέτοιου είδους δείχνουν ασφαλώς ότι η κοινωνία μας δεν είναι καταδικασμένη να αποτύχει. Όχι, όταν υπάρχουν αυτά τα νέα παιδιά που ασχολούνται με τη μουσική, το τραγούδι και το θέατρο. Όχι, όσο τα παιδιά αυτά κομίζουν την ελπίδα και την αισιοδοξία μέσα σε έναν καθημαγμένο κόσμο, που δείχνει τόσο σκοτεινός και δίχως προοπτική. 

Επίσης οι εκδηλώσεις αυτές δείχνουν το μέγεθος της προσπάθειας που καταβάλλουν οι εκπαιδευτικοί κάθε βαθμίδας. Για να γίνουν παραστάσεις σαν αυτή χρειάζεται οπωσδήποτε πάρα πολύς χρόνος προετοιμασίας, και μάλιστα εκτός σχολικού ωραρίου, σε ώρες βέβαια για τις οποίες κανένας δεν πληρώνεται υπερωρίες.

Αυτό ακριβώς φανερώνει ότι το φιλότιμο επιβιώνει ακόμα σε κάποιες επαγγελματικές ομάδες, κυρίως σε αυτές που έχουν να κάνουν με το δύσκολο έργο της διαμόρφωσης των νεανικών ψυχών. Δείχνει επίσης το πόσο άκριτη και άδικη είναι η νοοτροπία που κατακρίνει μια ολόκληρη επαγγελματική τάξη βασιζόμενη στο κριτήριο των καλοκαιρινών διακοπών, οι οποίες υποτίθεται ότι στους εκπαιδευτικούς διαρκούν πολύ περισσότερο.

Έτσι λοιπόν… Προκειμένου να μεμψιμοιρούμε και να σκεφτόμαστε σαββατιάτικα τα δάνεια, τα ξύλα για το χειμώνα και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές στην εφορία, αξίζει τον κόπο να πεταχτούμε ως το Συνεδριακό και να περάσουμε ένα ευχάριστο δίωρο, σε πνεύμα πολιτισμού, αν όχι για άλλο λόγο, τουλάχιστον για την υπόθαλψη αυτής της απαραίτητης σπίθας που πρέπει να σιγοκαίει, μέχρι να ξαναφουντώσει.

Για τον λόγο αυτό επίσης, σας προσκαλώ όλους από τη στήλη αυτή να έρθετε το ερχόμενο τριήμερο, δηλαδή Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή 5, 6 & 7 Μαΐου, στις 9 το βράδυ, να παρακολουθήσετε την παράσταση "Ένας απρόσκλητος μουσαφίρης" που ανεβάζει η Θεατρική Ομάδα του Πολιτιστικού, στην οποία ο υποφαινόμενος σεμνύνεται να υποδύεται έναν μικρό ρόλο.

Δεν εγγυώμαι καθόλου για τις προσωπικές μου υποκριτικές δυνατότητες, σας υπόσχομαι όμως ότι θα γελάσετε με την ψυχή σας, διότι όλοι οι άλλοι συμμετέχοντες μπορούν άνετα να συγκριθούν με επαγγελματίες ηθοποιούς!