Greek Albanian English French German Italian Portuguese Russian Spanish Turkish
Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

ev media-logo

 


Προσπάθειες ανάνηψης. Ο Διονύσης Παρούτσας αρθρογραφεί σχετικά με το νέο εγχείρημα του κεντρώου πολιτικού χώρου (έντυπη έκδοση)

Ήδη από τη δεκαετία του 1950, όταν τα εμφυλιοπολεμικά πάθη ήταν ιδιαίτερα οξυμένα και η συλλογική μνήμη προσπαθούσε να απωθήσει στο συλλογικό υποσυνείδητο τα τραγικά γεγονότα που τη στοίχειωναν, στην Ελλάδα εμφανίστηκε μια ισχυρή πλειοψηφία που κινήθηκε σε αυτό που αποκαλούμε "μεσαίο χώρο" ή "πολιτικό κέντρο".

769

Θέλοντας να απαλλαγούν και να απαλλάξουν το λαό από τις πικρές εμπειρίες των προηγούμενων διχασμών, άνθρωποι που απλά διέθεταν την κοινή λογική, κατόρθωσαν να συνασπιστούν και να δημιουργήσουν έναν ελκυστικό πολιτικό φορέα, ο οποίος αν και δεν κατόρθωσε να παραμείνει επί πολύ στην εξουσία, μπόρεσε εντούτοις να δημιουργήσει το υπόβαθρο για την πολιτιστική, πολιτισμική και οικονομική ανάπτυξη που ακολούθησε στα επόμενα χρόνια. Μια ανάπτυξη που διέκοψε απότομα η δικτατορία για να συνεχιστεί με τις γνωστές στρεβλώσεις της λεγόμενης μεταπολιτευτικής περιόδου.

Σήμερα, με τις ωδίνες της οικονομικής κρίσης ακόμη νωπές, χωρίς μάλιστα να έχει ολοκληρωθεί ο τοκετός, το Κέντρο εξακολουθεί να συγκεντρώνει τη συμπάθεια της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού και να εξαργυρώνει ακριβώς αυτή την ιστορική του παρακαταθήκη, χωρίς εντούτοις να μπορεί να τον εκφράσει και πολιτικά. Αυτό ακριβώς, άλλωστε, εκμεταλλεύτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, και το άλωσε.

Κατά συνέπεια η νέα προσπάθεια που σημειώνεται για την πολιτική ανασύσταση του κεντρώου χώρου, δείχνει να έχει φτάσει πλέον στην απαιτούμενη ωριμότητα και να μπορεί να δημιουργήσει την απαραίτητη κρίσιμη μάζα για την έναρξη των αναγκαίων αντιδράσεων και διεργασιών. Ποια θα είναι όμως η τύχη αυτού του εγχειρήματος;

Το σίγουρο είναι ότι οι πολίτες δεν αναμένουν την αναβίωση ενός ΠΑΣΟΚ, το οποίο ούτως ή άλλως κατέστη ο αποδιοπομπαίος τράγος για όλα όσα περνάμε σήμερα. Σίγουρα η προσπάθεια θα αποτύχει εάν τα ίδια πρόσωπα εμφανιστούν εκ νέου στη σκηνή απλά και μόνο διεκδικώντας εξουσία και φήμη. Αυτό που έχει ανάγκη ο λαός και οι εν δυνάμει ψηφοφόροι που αναμένεται να επιστρέψουν στις "ρίζες τους", είναι συγκεκριμένες προτάσεις που θα έχουν σχέση με την καθημερινότητά μας. Θα θέλαμε να ξέρουμε τι σκοπεύουν να κάνουν για την Υγεία, την Παιδεία, το Στρατό, την Ασφάλεια, τη Μετανάστευση, τον Τουρισμό, την Ανεργία, το Περιβάλλον, τις σχέσεις με την Τουρκία και τα Σκόπια. Ποιος απ' όλους αυτούς προτείνει κάτι ουσιαστικό, κάτι με νόημα, κάτι που τέλος πάντων, βρε αδερφέ, μπορεί να σταθεί στη βάσανο της λογικής.

Θέλουμε μια στάση πατριωτική, όχι όμως μισαλλόδοξη και ρατσιστική. Εθνική ανεξαρτησία σημαίνει τη βούληση του λαού μας να είναι ελεύθερος να ορίζει αυτός την πολιτική και κοινωνική ζωή του σε αρμονία με τους άλλους λαούς της περιοχής του και της Ευρώπης. Ο πατριωτισμός αυτός πρέπει να εμπνέεται από τις μεγάλες τομές που έχει ανάγκη ο τόπος και από τις αξίες που γέννησαν τη νεώτερη Ελλάδα: την ελευθερία, την ισότητα και την αλληλεγγύη. Χρειάζεται συγκεκριμένη θέση σχετικά με την αναθεώρηση του Συντάγματος καθώς το υφιστάμενο αποτελεί πλέον τροχοπέδη για την βελτίωση και την εξέλιξη των θεσμών.

Υπάρχουν δεκάδες ακόμα ζητήματα που απασχολούν και διαμορφώνουν την καθημερινότητά μας και για τα οποία θα θέλαμε να ακούσουμε μια σώφρονα πρόταση. Ή έστω μια πρόταση που θα έχει ΚΑΠΟΙΟ περιεχόμενο, ακόμα κι αν δεν μας αρέσει.

Τον ρυθμιστικό, ρόλο που θα κληθεί να παίξει ο νέος πολιτικός φορέας, αν και όταν δημιουργηθεί, θα πρέπει  αυτή τη φορά να τον μελετήσουν καλά και να τον επιτελέσουν στο ακέραιο, κρατώντας ίσες αποστάσεις σε όλα τα ζητήματα, ζυγίζοντας την πραγματικότητα και οριοθετώντας τη με βάση την απλή λογική και τίποτε παραπάνω.

Καμία ανοχή στην κλεψιά και τη διαπλοκή. Καμία. Αυτό όμως δεν μπορούν να το κάνουν βουλευτές που προέρχονται από το παλαιό πολιτικό σύστημα. Οι περισσότεροι έχουν μεγαλώσει με την ιδέα ότι δημοκρατία σημαίνει αναλογική κατανομή εξουσιών και προνομίων, με βάση την εκλογική επιρροή. Τα πολιτικά τους γραφεία στελεχώθηκαν με τους ίδιους ανθρώπους που παλιότερα στελέχωναν τα γραφεία του ακμάζοντος ΠΑΣΟΚ. Και είναι λογικό, αφού αυτοί ξέρουν τον τρόπο να διεκπεραιώνουν την καθημερινή πρακτική. Μόνο που ο τρόπος αυτός ήταν ο ήδη αποτυχημένος που οδήγησε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού.

Ας ελπίσουμε ότι όσοι αναλάβουν αυτή τη φορά το ρόλο του ρυθμιστή, δεν θα πέσουν στην ίδια παγίδα. Γιατί στο κάτω - κάτω για καλό δικό τους θα το κάνουν. Αν δεν τα καταφέρουν, θα εξαφανιστούν κι αυτοί και στη συνέχεια θα εμφανιστούν άλλοι, και κατόπιν άλλοι, μέχρι που επί τέλους κάποιοι θα κατορθώσουν να επιβιώσουν. Αυτό επιτάσσει η φυσική επιλογή από τα χρόνια του Δαρβίνου ακόμα!

Αν οι εκπρόσωποι του κεντρώου χώρου στην Ελλάδα δεν τον έχουν διαβάσει, κακό του κεφαλιού τους κι ας σκίσουν (τα πολλά τους) πτυχία!